သတင်း

၁၄၊စက်တင်ဘာလ။ ဆောင်းတွင်းညနက်ခင်း၊ ၁၉၉၁ ဒီဇင်ဘာလ။ ကသမျှင်ကျေးရွာကို စစ်တပ်က ဝိုင်းထားသည်။ ဗိုလ်မှူးမြင့်အောင်၏ မျက်လုံးများတွင် “နိုင်ငံတော် ငြိမ်းချမ်းရေး” ဆိုသည့် မှော်ဆန်သော စိတ်ကူးတခုသာ လွန်ဆွဲနေသည်။ ရွာလူကြီး ဦးဘသန်း၏ လည် ပင်းတွင် ကြိုးတန်းရှည်ကို [ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်]

အခုက နာရေးလုပ်ဖို့တောင်မှ တရားဝင် မဟုတ်လို့ နာရေးလုပ်လို့မရဘူးဆိုတာမျိုး ပြောတာ။ အဲ့ဒါကြောင့် အဖွဲ့အစည်းကို အကူညီတောင်းရတာပါ ” ၁၂၊ စက်တင်ဘာလ။ ဧရာဝတီတိုင်း၊ လေးမျက်နှာမြို့နယ်၊ ဝါးတောကွင်းကျေးရွာ ကနေ စစ်မှုထမ်းရှောင်လာတဲ့ ကိုအောင်ချမ်းကိုဟာ ထိုင်းအစိုးရ လုပ်ငန်းခွင်တခုမှာ [ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်]

“ဆောင်းစပါးစိုက်တယ်ဆိုတာ အထွက်နှုန်းကောင်းပြီး အမြတ်ကျန်ဖို့အတွက် လုပ်ကြတာ။ မိုးစပါးမှာ လယ်သမားတွေရှုံးခဲ့ပြီးပြီ။ ဆောင်းစပါးစိုက်တဲ့အခါမှာတော့ မျိုးစပါးတွေရဲ့အကြောင်းကို သေချာလေ့ ပြီး ကိုယ့်မြေနဲ့ကိုက်ညီတာကိုရွေးချယ် စေချင်တယ်”လို့ သူကပြောပါတယ်။ ၁၂၊စက်တင်ဘာ လာမယ့်ဆောင်းရာသီအတွက် မျိုးစပါးဝယ်ယူတဲ့နေရာမှာ လယ်သမားတွေအနေနဲ့ ပျိုးအောင်ပြီး အထွက်နှုန်းကောင်းတဲ့ မျိုးစပါးကိုရွေးချယ်ရမယ့် [ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်]

“ဒီနှစ်မှာ လယ်ယာအလုပ် နဲ့ပါတ်သက်တဲ့ သူတွေ အားလုံး အဆင်မပြေကြဘူး၊ စပါးအကြမ်းဈေးက စပါးသစ် တင်းတရာကို အရင်ကျပ် ၁၄ သိန်း ကနေ ကျပ် ၇သိန်း အထိ ဇောက်ထိုးကိုထိုးကျတာ” ၁၂၊ စက်တင်ဘာ။ ဧရာဝတီတိုင်း [ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်]

“ ကုန်ကျစရိတ်တွေကတော့ အစုံပဲ။ လူစားထိုးမယ့်လူကို သူတို့သတ်မှတ်တဲ့နေရာအထိ လိုက်ပို့ရတဲ့ စား ရိတ်တွေကလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒီကြားထဲ ဆေးအောင်အောင် စစ်တပ်ကိုလာဘ်ထိုးရတယ်။ အစားထိုး မဲ့လူက ကေတီဗီသွားချင်တယ်ဆိုလည်း ပို့ရသေးတယ်!!လို့ မအူပင်မြို့နယ်က ကျေးရွာအုပ်ရေးအဖွဲ့ ဝင်တဦးက ပြောပါတယ်။ [ဆက်လက်ဖတ်ရှုရန်]