အောက်ခြေ မြေပြင်မှာ လက်တွေ့ အတူတိုက်ပွဲဝင်၊ အတူဒုက္ခခံ၊ အတူအောင်ပွဲခံနိုင်မှသာ တကယ့် သံမဏိစည်းလုံးမှုကို ရမှာပါ။
၃၊ဩဂုတ်လ။
နွေဦးတော်လှန်ရေးမှာ ပါဝင်ချီတက်နေကြသူတိုင်းမှာ တူညီတဲ့ ရည်မှန်းချက်တခု ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ အာဏာရှင်စနစ်ကို အမြစ်ဖြတ်ပြီး အားလုံးတန်းတူညီမျှတဲ့ ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံတော်သစ်ကို တည်ဆောက်ဖို့ပါပဲ။ ဒီခရီးက တယောက်တည်း လျှောက်လို့ရတဲ့ ခရီးမဟုတ်ဘူး။ အဖွဲ့တဖွဲ့တည်း၊ အင်အားစုတခုတည်းနဲ့ သွားလို့ရတဲ့ ခရီးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ တိုင်းရင်းသား တော်လှန်ရေးအဖွဲ့အစည်းတွေ၊ PDF၊ LDF၊ ပ သုံးလုံး အဖွဲ့တွေ၊ နိုင်ငံရေးအင်အားစုတွေ၊ လူထုလှုပ်ရှားမှု အင်အားစုတွေ၊ နောက်ကွယ်ကနေ တိတ်တဆိတ်ထောက်ပံ့နေတဲ့ ပြည်သူတွေ အားလုံးရဲ့ လက်တွေ မြဲမြဲတွဲထားမှ ရောက်မယ့် ခရီးပါ။
ဒါပေမဲ့ မတူညီတဲ့ နောက်ခံ၊ မတူညီတဲ့ သမိုင်း၊ မတူညီတဲ့ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ကျွန်တော်တို့တွေ အတူတကွ အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ စိန်ခေါ်မှုတွေ၊ နားလည်မှုလွဲတာတွေ ရှိလာနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအခါ ရန်သူက သွေးခွဲဖို့ အခွင့်အရေးစောင့်နေမှာပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ အားလုံး အတူတကွ လျှောက်လှမ်းတဲ့အခါ ဘာတွေကို သတိထားပြီး ဆောင်ရွက်သင့်လဲ၊ ဘာတွေကို လုံးဝ ရှောင်ကြဉ်သင့်လဲဆိုတာလေး ရင်ဖွင့် ဆွေးနွေးကြည့်ချင်ပါတယ်။
P ဆောင်ရန် လေးမျိုး
၁။ ရင်ဖွင့် ပြောဆိုကြစို့၊ ရိုးသားစွာ ဆက်ဆံကြစို့
အစုအဖွဲ့တွေကြားမှာ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုရှိဖို့က သိပ်အရေးကြီးပါတယ်။ စစ်ရေး အခြေအနေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အရင်းအမြစ် အခက်အခဲပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ စိန်ခေါ်မှုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တိုင်ပင် ဆွေးနွေးကြရအောင်။ “သူတို့သိရင် မကောင်းဘူး” ဆိုတဲ့ အတွေးမျိုးက သံသယကို မွေးဖွားပြီး ယုံကြည်မှုကို ပျက်စီးစေတယ်။ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းက ရန်သူအတွက် အကောင်းဆုံး လက်နက် ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။
၂။ တူညီတဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အတူတကွ ပြန်ကြည့်ကြစို့
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေ၊ နယ်ပယ်တွေ မတူညီနိုင်ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့အားလုံးရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကြယ်တပွင့်တည်းကိုပဲ ကြည့်နေကြတာပါ။ အဲ့ဒါက ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီဆိုတဲ့ ကြယ်ပါပဲ။ အချင်းချင်းကြားမှာ အမြင်မတူတာတွေ၊ စိတ်ခုစရာတွေ ရှိလာတဲ့အခါတိုင်း အဲ့ဒီဘုံရည်မှန်းချက်ကြီးကို ပြန်မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်ပါ။ ဒါဟာ ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်လည် စည်းလုံးစေမယ့် ကော်တခုပါပဲ။
၃။ တယောက်ရဲ့ သမိုင်းကို တယောက် လေးစား နားလည်ပေးကြစို့
လူမျိုးပေါင်းစုံ ညီအစ်ကိုမောင်နှမ အားလုံးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားလာရတဲ့ သမိုင်းဒဏ်ရာ အနာတရတွေ ရှိပါတယ်။ မြေပြန့်က တော်လှန်ရေးအင်အားစုတွေမှာလည်း ဒီနွေဦးတော်လှန်ရေးကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ အတွေ့အကြုံသစ်တွေ ရှိပါတယ်။ ဘယ်သူက ပိုမှန်တယ်၊ ဘယ်သူက ပိုတော်တယ် ငြင်းခုံနေမယ့်အစား တယောက်ရဲ့ အတွေ့အကြုံကို တယောက်က သင်ခန်းစာယူ၊ တယောက်ရဲ့ အားသာချက်ကို တယောက်က အားဖြည့်ပေးတဲ့ “လက်တွဲဖော်စိတ်ဓာတ်” ကို မွေးမြူကြရအောင်ပါ။
၄။ စိတ်ရှည်ကြစို့၊ အချိန်ပေးကြစို့
ယုံကြည်မှုဆိုတာ တရက်၊ တညတည်းနဲ့ တည်ဆောက်လို့ မရနိုင်ပါဘူး။ အထူးသဖြင့် သမိုင်း အတွေ့အကြုံမတူတဲ့၊ နယ်ပယ်မတူတဲ့ အဖွဲ့တွေကြားမှာ ပိုလို့တောင် အချိန်ယူရပါတယ်။ အမှားအယွင်းတွေ ရှိနိုင်တယ်၊ နားလည်မှုလွဲတာတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီအခါတိုင်းမှာ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ဖြေရှင်းပြီး ရှေ့ဆက်ဖို့က အရေးကြီးဆုံးပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်မရှည်မှုဟာ ရန်သူအတွက် အောင်ပွဲခံစရာ ဖြစ်မသွားစေသင့်ပါဘူး။
P ရှောင်ရန် လေးသွယ်
၁။ “ငါတို့နည်းလမ်းကမှ အမှန်” ဆိုတဲ့ မာနကို သတ်ကြစို့
ဒါဟာ အဆိပ်အတောက်အဖြစ်ဆုံး အတွေးအခေါ်ပါပဲ။ “ငါတို့အဖွဲ့ကမှ တိုက်နည်းမှန်တာ”၊ “ငါတို့ရဲ့ နိုင်ငံရေးအမြင်ကမှ အကောင်းဆုံး” ဆိုတဲ့ စိတ်မျိုး ဝင်လာပြီဆိုရင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးဟာ အက်ကွဲစ ပြုပါပြီ။ တော်လှန်ရေးမှာ ဘယ်သူမှ မပြည့်စုံပါဘူး။ အားလုံးဟာ တယောက်ဆီက တယောက် သင်ယူရင်းနဲ့ ရှေ့ဆက်နေကြရတာပါ။
၂။ “ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့” သက်သက် ညီညွတ်မှုကို မလုပ်ကြစို့
ခေါင်းဆောင်ပိုင်းမှာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး ဓာတ်ပုံတွဲရိုက်ရုံနဲ့ တကယ့်ညီညွတ်မှု မဖြစ်ပါဘူး။ အောက်ခြေ မြေပြင်မှာ လက်တွေ့ အတူတိုက်ပွဲဝင်၊ အတူဒုက္ခခံ၊ အတူအောင်ပွဲခံနိုင်မှသာ တကယ့် သံမဏိစည်းလုံးမှုကို ရမှာပါ။ အပေါ်ယံ ဟန်ပြညီညွတ်ရေးဟာ လေပြင်း တချက် တိုက်လိုက်တာနဲ့ လွင့်ပါသွားနိုင်ပါတယ်။
၃။ အပြစ်ဖို့ဂိမ်း ကစားတာကို ရပ်တန်းက ရပ်ကြစို့
စစ်ရေးမှာ ရှုံးနိမ့်မှုတွေ၊ အမှားအယွင်းတွေ ရှိလာတဲ့အခါ “ဘယ်အဖွဲ့ကြောင့်”၊ “ဘယ်သူ့အပြစ်ကြောင့်” ဆိုပြီး လက်ညှိုးထိုး အပြစ်တင်နေတာဟာ ရန်သူအလိုကျ ဖြစ်သွားစေပါတယ်။ ဘာကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို အားလုံး အတူတကွ သင်ခန်းစာဖော်ထုတ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်မှာ အဲ့ဒီအမှားမျိုး မဖြစ်အောင် ဘယ်လိုကာကွယ်မလဲဆိုတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်ပါ။
၄။ သမိုင်းရဲ့ ကွဲပြားမှုတွေကို မသိချင်ယောင်မဆောင်ကြစို့
ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ တကယ်ကို မတူညီတဲ့ သမိုင်းအမြင်တွေ၊ နာကျင်မှုတွေ ရှိတယ်ဆိုတာကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လက်ခံကြရပါမယ်။ အဲ့ဒီကွဲပြားမှုတွေကို မရှိသလို ဟန်ဆောင်နေတာထက်၊ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စားပွဲဝိုင်းမှာတင် ဆွေးနွေးပြီး ဘုံနားလည်မှုတစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားတာကမှ ရေရှည်အတွက် ပိုခိုင်မာတဲ့ ညီညွတ်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်မှာပါ။
နိဂုံးချုပ်အနေနဲ့…
ညီအစ်ကိုမောင်နှမတို့၊ ရန်သူ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော ကြောက်ရွံ့မှုဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သေနတ်တွေ၊ ဒရုန်းတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ အကြောက်ဆုံးက “ငါတို့” ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်သွားမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ “ညီညွတ်မှု” ပါပဲ။ ဒီခက်ခဲတဲ့ တော်လှန်ရေးခရီးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်ဖို့အတွက် “ငါ” ဆိုတဲ့ အတ္တကိုခဝါချ၊ “ငါတို့” ဆိုတဲ့ စုစည်းညီညွတ်မှုနဲ့ လက်ချင်း ချိတ်ဆက်ပြီး ရှေ့ဆက် ချီတက်သွားကြပါစို့လား။